kürt Jakob

Sokakta bir çocuk

Kürtçe ağlıyor

Sokakta bir anne

Kürtçe avutuyor

İçerde bi ben

Almanca üzülüyorum:

Oft gehe ich aus,

auf die Straße,

und da meine ich,

in einem ganz wild anmutenden

Märchen zu leben

(walser, Jakob von Gunten)

the ballad of jack and rose

gördüğün

teşhirci bi acı bende

ayna kadar mütecaviz

boşveremediğin her şey

boşverip durduğun bende

dedim ya

kokluyorum seni

üzerimden geçecek yılların kokusu

iki beyaz, bir adanalı etmiyor toplasan

ne de pamuk tarlaları

gözlerim doluyor da

henüz ağlayacak değilim

yitirmedim

çizgili tişörtüne kafamıtekrar gömme umudumu

boşveremediğim her şey

boşverebildiğim o gecede

tercüman

Arapça bilmem

Ama tercüme edebilirim

"Biraz vicdan mı eksik ne?"

dedi imam.

Ampelmann

(Berlin' de)

Trafik ışıkları

varmış

(Berlin' de)

Trafik ışıkları

yokmuş

gibi geliyordu

Senle görüştükten sonra

Unclaimed

"The screamers, you are
The actors, you are"
They claimed

"The barbarians, you are

the draconians, you are"

I claimed

But

I was still

Unclaimed

ARAF

Bunu sana yazıyorum, evet, daha güzel kağıtlarım oldu elbet, sadece acildi yazmam gerekenler, ve dedim ki, o kağıdın kendisine bakar, kelimeleri okur, ki oku demiştir ona inandığı...

Bugün taksim meydanındaydık...israilde olanlar...( gerçi uluslararası karasu diyorlar oraya, sanki sular bile sahipli)

ve tam da oturma eylemimiz bitmişken, meydandaki küçük minareden birden bire Allahuekber sesi yükseldi..

ve dedim ki, eğilip büküleceğiz birbirimizin eklemlerinde, çatırtı sesleri duydukça iyileşeceğiz, ve yolculuklar yapacağız, gemilerde, insanlıktan numune...

Allahuekber deyince minaredeki ses, güzel yüzün, güzelim sakalların geldi aklıma, gözlerimi kapatıp, parmak uçlarımda hissettim acıyı ve dayanışmayı, ve sağımdan solumdan kürt kadınları geçerken, birilerini kaybetmiş, ve herkes her şeyi kaybetmiş...

Insan yol alıyor, gidiyor, bir noktadan tekrar aynı noktaya, ve sen ve ben binlerce yıldan sonra buluşuyoruz.

(Ey Rabbimiz! Bizi zalimler topluluğu ile beraber bulundurma!- Araf-47)

ve aklımda kelimeler uçuşuyor:

"kalbin işine bak

yüzüne bakamaz

ağlar durur sen uyurken....."

(mor ve ötesi, araf)

ne ben islam olayım...

güzel haşin gözleri var,

bakar,

kızıl sakalları,

namaza gider cumaları...

içimi sızlatan

senle vakit geçiremediğimizden, gördüğüm her yeni fotoğrafın, senle geçmiş bi an gibi geliyor bana. her yeni fotoğrafına her deli bakışımda, sanki senden kalan hareketleri unutmamak için mi ne, sol elimi sol omzuma götürüp boynuma doğru kaşır gibi yapıyorum. sonra gözlerimi kapatıyorum, sanki derin bi nefes.

sonra gözlerimi açıp, masama bakıyorum, üsüste kitapların altını çizmekten tükenmiş kalemlere. sonra eski bi fotoğraf durur masamda, ben 14 yaşındayken lisedeki alman öğretmenime yemeğe gitmişim de, ne salaklıksa işte, adam dağınık mutfağın ortasındayken, bardağına su koyarken çekmişim, o durur masamın bi kenarında: huzur.

judith butler geldi buralara.. hani sana demiştim de, judith butler a çok benziyorsun diye, daha ilk tanıştığımızda. sen de tanımıyorum ama eve gidince internetten bakarım demiştin.

judith butler ı görünce. biraz duruldu içim. dedim ki. judith butler burda. kopyası nerde.

en az anlamadığın dilde mektuplar yazmam kadar saçmaydı seni görüntüden ötede bişi zannedişim de.

ama işte. gerçeği görmeden, kopya olduğunu bilemiyormuş insan.

yine de.

güzelsin.

içimi sızlatan.

bayrağınıza kan damlıyor..

karşı binayı boyayan kürt işçilerin boyaları
asılmış türkk bayraklarına damlıyor,
gençlik bayramında ölmüş kürt gencinin kanı
içime..

solucan delikleri

ölümcül
sonsuza dek
solucan delikleri
ve biz
demek
dairesel zamanımız
durmadan
bize dönerek

berlin diye bişi

berlin
diye bişi varsa
sen varsın diye
var
gibi geldi bugün.

kombinasyon

kulağımdan içeri
bi sevinç,
sızıntı girmiş
sese dönüşmüş
demiş ki öbür kulağa
neyaparsan yap
ölüme yok
çare